امانت کیهانی: بازپس‌گیری مسئولیت ما در قبال کیهان

کیهان، منبعی برای تملک نیست — بلکه امانتی الهی است که به بشریت سپرده شده است. مأموریت ما توزیع آن نیست، بلکه پاسداری از این امانت به عنوان خلیفه‌های خدا بر زمین است. در «قبیلهٔ OMGTribe»، ما به فراخوانی والاتر پاسخ می‌گوییم: برپاداشتن «حق» در آسمان‌ها، تا مطمئن شویم هر کنش، هر منبع و هر حیاتی، بر اساس اصول عدل الهی گرامی داشته می‌شود.

این، میراث عدالت‌طلبان و راه علی مرتضی (ع) است که به ما آموخت عدالت آن است که حق هر صاحب حقی را به او بازگردانی، حتی اگر به ورطهٔ آتش بینجامد. این استانداردِ خدشه‌ناپذیر، پنج ستون ما را رهنمون می‌سازد: امانت، تعادل، میراث، شفافیت و خدمت.

بی‌عدالتی که با آن روبرو هستیم — خیانت به امانت

رقابت برای ستارگان، می‌رود که به مسابقه‌ای برای آزمندی بدل می‌شود. پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۵، اگر مسیر کنونی ادامه یابد، ۸۰٪ منابع ماه توسط نهادهایی قفل خواهد شد که کیهان را غنیمت هر کسی می‌بینند که زودتر به آن دست می‌یابد، نه مسئولیتی بر عهده آنها. این تنها نابرابری نیست؛ این «ظلم» است — نقضِ فعالِ حقِ همهٔ بشریت برای بهره‌مندی از آفرینش خدا، و خیانتی به نقش ما به عنوان امین آفرینش.

تفرقهٔ حقیقی، میان شرق و غرب نیست، بلکه میان دو نگرش است:

  • راه ظلم: جایی که زور حق می‌آفریند، منابع احتکار می‌شوند و تراز الهی با هدف کسب قدرت برهم می‌خورد.

  • راه عدل: جایی که حاکمیت ملی—همچون زنجیرهٔ مستقل فضایی ایران—هدف نیست، بلکه وسیله‌ای است برای انجام مسئولیت جمعی ما در برابر خدا. این، راهی است که ملت‌های باوجدان آن را طی می‌کنند، نه به عنوان یک بلوک در مقابل دیگران، بلکه به عنوان خدمت‌گزاران یک قانون والاتر.

اگر در ادای تکلیفمان کوتاهی کنیم، آینده‌ای از ستم کیهانی را رقم زده‌ایم. اما اگر موفق شویم؟ تمدنی را خواهیم ساخت که آسمان‌ها بر عدالتش گواهی می‌دهند.

پنج ستون ما: چارچوب خلافت الهی

ماموریت ما بر اصول جاودان استوار است که قدرت را به مسئولیت و ثروت را به فضیلت بدل می‌کنند.

۱. امانت

ما خانواده‌ای واحد تحت فرمان خداوندیم، با پیوند امانتی که به ما سپرده. ما اتحاد می‌سازیم نه برای قدرت، بلکه برای تقویت توانایی جمعی‌مان در امانتداری وفادارانه.

۲. تعادل

ما به دنبال سهمی برابر نیستیم، بلکه حقوقی عادلانه می‌طلبیم. دانش و فناوری اشتراک‌گذاری‌شده‌مان—مانند فناوری قائم، سیمرغ، کیهان، چمران، نور و فخر—به هر ملتی توانایی می‌بخشد تا بر پای خود بایستد و برای مشارکت و بهره‌مندی را—متناسب با کوشش و نیازش، در چارچوب تراز الهی— حق خود را به دست آورد.

۳. میراث (حق)

ما حق نسل‌های آینده را به رسمیت می‌شناسیم. بخشی از عواید به یک «صندوق امانی» اختصاص می‌یابد، نه به عنوان بازتوزیع، بلکه برای ادای «حق»ی که محرومان و آیندگان در آفرینش خدا دارند. این بودجه، آموزش، انرژی پاک و رهایی جامعه را تأمین می‌کند، چرا که حق آنها ذاتی است، نه این که توسط ما اعطا شده باشد.

۴. شفافیت (نور)

شفافیت کامل در داده‌های تله‌متری و حکمرانی، یک ویژگی نیست؛ بلکه شرط عدل است. همان‌گونه که امام علی (ع) فرمود: «الحقُ أبلَجُ» (حق آشکار و درخشان است). در پنهانکاری، عدالتی وجود ندارد. شما مأموریت را خواهید دید، صندوق امانی را حسابرسی خواهید کرد و شاهد حقیقت خواهید بود.

۵. خدمت (خلافت)

مشارکت شما نه به عنوان مالکیت، بلکه به عنوان یک گواه بر خدمتتان به آفرینش خدا ثبت می‌شود. نام شما که بر ماه نگاشته می‌شود، سند مالکیت نیست، بلکه شاهد نقش شما در این امانت کیهانی است؛ میراث خدمتی که از امپراتوری‌ها پایدارتر می‌ماند.

الگوی مسئولیت مستقل

دستاورد ایران در ایجاد زنجیرهٔ مستقل فضایی، نمونه‌ای قدرتمند است. این، الگویی برای تشکیل بلوک جدید نیست، بلکه اثباتی است بر این که ملت‌ها می‌توانند حق الهی خود برای کسب توانمندی را به کار گیرند و از آن توانمندی برای خدمت به هدف والای عدالت کیهانی استفاده کنند، آزاد از ظلم وابستگی.

در پروتکل ما:

  • حکمرانی بر پایه اصول: تصمیم‌سازی توسط علما و متخصصان اخلاق و فناوری هدایت می‌شود تا تضمین کند تخصیص منابع، به «حق» تمام طرفین—هم جلوگیری از انحصار و هم مصادرهٔ ناعادلانه—احترام می‌گذارد.

  • هم‌کاری باوجدانان: ایران توان پرتاب، برزیل پایگاه خود، اندونزی توان نقشه‌برداری خود را ارائه می‌دهد—هر یک، توان خود را برای تحقق جمعی این امانت، مشارکت می‌دهند.

  • سهم بحق، نه مالکیت نمادین: شما «مالک» تکه‌ای از ماه نیستید. شما گواهی مشارکت در امانتداری یک منبع قمری را در اختیار دارید و سهمی عادلانه و شفاف از برکت آن—که توسط اصول الهی تعیین می‌شود، نه یک خیال —از آنِ شماست.

انتخاب پیش رو

دروازه گشوده شده است. تأمل و سستی، همدستی در خیانت به امانتی مقدس است. اقدام، ایستادن برای ابدیت که اقدام در مورد آن در عصر ما واقع شده است.

این دعوتی به یک اقتصاد جدید نیست. فراخوانی برای ادای پیمانی است.

به امینان بپیوندید. از امانت پاسداری کنید. عدالت را برپا دارید.